|
De cranberry is van oorsprong dus net zo Amerikaans als bijvoorbeeld de aardappel en de tabak, de pinda en natuurlijk ook de popcorn en de cola. De aardappel is wat gewoontjes, de tabak is tegenwoordig een omstreden genotsmiddel, popcorn en cola zijn ontwikkelingen die dateren van ver na de tijd dat de indianen het in de nieuwe wereld voor het zeggen hadden. De pinda is tegenwoordig wijdverspreid, maar de cranberry is dat nog steeds niet, die is zijn oorspronkelijke omgeving trouw gebleven, al zijn er een paar plekken op de wereld waar een paar toevallig aangespoelde bessen een kleine cranberrycultuur hebben doen ontstaan.
Zo werd aan de cranberry door de indianen een heilzame werking toegeschreven. De bes zou wonderen verrichten voor de gezondheid. Ook tegenwoordig zijn er mensen die cranberries eten voor hun gezondheid, maar wij richten ons vooral op een ander aspect: de lekkere smaak. De foto bessenplukkers en wigwam in cranberryveld komen van de website McCormick Library of Special Collections, Northwestern Univ. Library, Edward Curtis' "The North American Indian." |
||||||||

Toch komt de overgrote meerderheid van de (lekkerste) cranberry’s uit het noorden van de VS en het zuiden van Canada, omdat daar de omstandigheden om te groeien en te bloeien voor deze bes het meest gunstig zijn. Zoals aardbeien van de ‘koude grond’ lekkerder zijn dan aardbeien uit een kas of van warmere bodem, zo gedijen cranberry’s het beste in zure veengrond met een toplaag van zand en voldoende zoet water in de nabijheid. Als het klimaat dan ook nog mild-koel is, dan voelt de cranberry zich thuis. Het is de kou die de oorspronkelijk hardrode bessen in de herfst de mooie diep-robijnrode kleur bezorgt.